Tuin
Gelukkig is onze tuin -die vroeger een grasveld was- vooral dit jaar een rijkelijk lenteparadijs. Kennelijk is er in het vroege voorjaar genoeg regen gevallen en wordt die nu opgevolgd door een periode van volop zon. Nog nooit zijn er zoveel prachtige kleuren en vormen van allerlei soorten tulpen en andere bloemen en van jonge vruchtboompjes en hoge bomen tot volle ontwikkeling gekomen als dit jaar en door puike verzorging een lust voor het oog geworden. Extra vreugde bezorgt ons onze zogenaamde Erasmusboom in de voortuin. Die heeft een wonderlijke geschiedenis. Toen ik hier in Hoorn mijn gouden priesterfeest vierde, hadden we als familie een heerlijk feestdiner in het Foreestenhuis aan het Grote Oost en kreeg ik een nog jong vruchtboompje als cadeau voor onze pastorietuin waar ik inmiddels de eigenaar van was geworden en die ik nu nog bewoon. Mijn meest tuindeskundige broer hield de gelegenheidsspeech en alle aanwezige familieleden hadden in de toen nog kale takken een zelfbedachte zogenaamde Erasmustekst op een kleurig blaadje opgehangen omdat ik me in die tijd nogal verdiepte in de grote humanist die net als ik altijd priester is gebleven en van wie ik altijd nog fan ben. Vandaar Erasmusboompje. Het werd goed gesnoeid, groeide goed, maar kreeg tot onze verontwaardiging geen bloesems of vruchten. Laat ik nu vorige week -inmiddels 88 geworden- als eerste ontdekken dat er dit jaar wel rode bloesems aan het groeien zijn en we dus in de komende herfst Erasmusappeltjes in de aanbieding zullen hebben!! Moeder natuur is een wondervrouw.
Puzzlen
Van het zogenaamde Groene Boekje met de spelling van het Nederlands heb ik twee edities: een van 1954 en een van 1994. Een van de woorden die ik opzocht in beide was het woord puzzle. De oudste druk van deze officiële spellinggids geeft nog de variant puzzle naast puzzel, maar die van 1994 (en ook Van Dale 2005) laat deze mogelijkheid weg. Omdat ik nogal spellinggevoelig ben en dagelijks de mixpuzzel van mijn dagblad Trouw probeer op te lossen, vroeg ik me af welke keuze ik zou maken als ikzelf het woord zou moeten schrijven. Etymologisch is het afkomstig van het Engelse puzzle (raadsel) en dat weer van het Latijnse opponere wat tegenwerpen betekent. Puzzel is minder foutgevoelig en meer modern, tenzij je juist het Engels moderner vindt, wat tegenwoordig in is. Misschien kun je hier ook onderscheid maken tussen spreektaal (puzzel) en schrijftaal (puzzle) omdat het laatste deftiger lijkt. Iedere Nederlandsprekende kent het woord, maar bij het schrijven ervan sta je voor een kleine puzzel.
Rotterdam
Gisteren ben ik met vrienden naar Rotterdam geweest en door mijn zus Ria hartelijk ontvangen. Onderweg genoten we al van de natuur met bollenvelden, uitbottende boomsoorten en warempel een ooievaarsnest. Maar ons doel was ook de wereldstad (met ook daar een vrouw aan het hoofd!) waar de zon de veelkleurige nieuwe gebouwen haast doet concurreren met de positieve levensinstelling van de poldertuinen in de lente. Daar reden we naar ‘op Zuid’ voor een nieuw onlangs geopend museum: ‘Fenix’. Geïmmigreerde Nederlanders hebben daar een wonderlijke hoeveelheid herinneringen bijeengebracht die een typerende en nostalgieopwekkende indruk geven van hun achtergelaten culturen. De voorwerpen zoals schoenen, koffers, bijzondere foto’s of posters, films (zoals van een sunami), hekwerken, spiegels, voertuigen, schepijssoorten, broodjes en delicatessen, recepten, boten enz. enz. Sommige dingen werden ons gastvrij uitgelegd. Wat ons vooral trof was een soort doolhof bestaande uit duizenden koffers! Wat een vondst! We hebben genoten.
88
Allemachtig, achtentachtig! Afgelopen zondag, Beloken Pasen, bereikte ik mijn achtentachtigjarige leeftijd. Daarmee werd me nog weer eens ingepeperd dat ik een mens van de vorige eeuw ben, van zelfs ‘voor de oorlog’: 1938. In mijn geval en in dat van mijn generatiegenoten geeft dat een heel ander bewustzijn van het leven, merk ik, dan dat van de meeste mensen om mij heen. En als je dan hardhorend bent en soms last hebt van een hernia-been, dan voel je je wel eens een vreemdeling. Maar ik heb het getroffen: geen echte ziekte onder de leden en een prachtige en zorgzame leefomgeving zowel binnen als buiten. Ik heb in mijn jonge jeugdjaren vaak te horen gekregen dat ik niet zo’n goed gebit had en dat in een tijd dat regelmatig tandartsbezoek geen gewoonte was. Van de week ben ik weer eens voor een controlebeurt bij de dentist geweest. Ik heb geen enkel implantaat, wel twee gaatjes die volgende week gevuld zullen worden en geen pijn, noch thuis noch in de ligstoel bij de vakman. Wel een advies: goed poetsen. En niet klagen over 88.
Hoevinudie?
Ik heb (de) Willemien nog meegemaakt!
Oranje boven!