Ik weet niet of u wel eens in mijn ‘Scripties’ neust die ik op deze site heb geplaatst. Van de week kreeg ik een zeer welkome reactie van een taalkundige, Paul Claes van de universiteit van Leuven, op wat ik daar heb gepubliceerd over het zogenaamde oudste Nederlandse zinnetje ‘Hebban olla uogala’ (enz.).

Voor de derde keer is onze leefgemeenschap getroffen door het plotseling overlijden van een van onze bewoners. Na Hassan (2014) en Kees (2016) is gisteren, 17 juni 2020, geheel onverwachts Herman Vetter op de leeftijd van 67 jaar aan een hartaanval gestorven in zijn appartement.

Ik ben blij dat de droogte en de warmte waarmee deze zomer begon, (voorlopig?) voorbij zijn. Niet alleen onze tuin snakte naar regen, ook ikzelf voelde me bovenmate verhit -niet verdroogd, gelukkig- waardoor iedere stap een Mont Ventoux-bestijging geleek.

Het moet voor mijn collega’s een eigenaardige ervaring zijn voor te moeten gaan bij een lock-down-uitvaart. Als het een corona-slachtoffer betreft, is dat nog meer een aparte situatie dan als het gaat om een overledene die aan een ‘gewone ziekte’ bezweek, maar in beide gevallen sta je als pastor voor een opgave waarvoor je niet bent opgeleid en waarbij dus een extra invoelingsvermogen wordt gevraagd.

Het is weer zover: Koningsdag, Dodenherdenking en Bevrijdingsfeest. Eerlijk gezegd voelden ze langzamerhand wel een beetje als een jaarlijkse cliché-verplichting. Terwijl ik toch nog enigszins bij de ’ervaringsdeskundigen’ hoor, omdat ik vóór de oorlog geboren ben en dus enige jeugd-herinneringen heb.

Vanuit onze Dante-groep werd ik aangespoord om in de moeilijke dagen die we doormaken, het beroemde boek ‘Decamerone’ van Giovanni Boccaccio -zijn achternaam betekent ’koeienvanger’ of ‘bekpoeper’- te lezen. Het gaat over een groep van zeven dames en drie heren die tijdens de in Florence…

Jarig op eerste paasdag! Dat is me nog nooit overkomen en dit jaar mocht het ook nauwelijks zo zijn, vanwege de corona. Ik heb het opgezocht in mijn oude liber usualis, het Gregoriaanse gezangenboek waarin -voorin- een overzicht staat van de paasdata van deze eeuw. In 1936 was het de (voor)laatste keer Eerste Paasdag …

Aprilgrappen en Corona: kan dat? Het ligt voor de hand om daar niet van gediend te zijn, lijkt me. Toch zou je de vele betrokkenen -dat zijn we allemaal- willen toewensen dat ze de zwaarte van deze dagen een beetje verlicht krijgen door humor.

Bij wat we nu meemaken (de Corona-crisis), komen er bij mij drie andere rampen in herinnering die de hele maatschappij met ontzetting aangrepen: de Spaanse griep aan het begin van de twintigste eeuw (waarbij mijn grootouders drie van hun kinderen verloren)…

Word je als je ouder wordt, ook dommer? Soms denk ik dat, als ik mezelf naga. Vorige week ging ik naar de halfjaarlijkse controle bij de tandarts. De assistente begroette me vriendelijk. Ik raakte met haar in gesprek en vroeg op een gegeven moment…

Afgelopen zondag heb ik in Buitenhof het gesprek gevolgd tussen Rem Koolhaas en Twan Huys. De beroemde moderne architect was bezig in het Guggenheim in New York een bijzondere tentoonstelling te begeleiden …

Gelukkig zijn de donkere dagen van de vorige weken voorbij. Ik dacht: De lente begint…Maar was daarbij even vergeten dat het begin van februari eerst nog aan de beurt moest komen.

Mijn twee staarogen zijn intussen alle twee met succes geopereerd. Ik ben nog aan het nadruppelen! Wat een verschil!

De jaarlijkse winterfeestdagen zijn weer voorbij: wie overdrijft zegt zelfs dat er al weer iets van de lente te bespeuren valt. Terwijl de officiële winter nog maar een paar weken gaande is. Kerstmis had dit (afgelopen) jaar voor mij een bijzondere verrassing.

Zoals zovelen -o.a. de helft van mijn familie- was ik toe aan een staaroperatie. Gisteren keek in mijn ogen uit in de binnenkant van een operatiekamer.

Naar aanleiding van de Rembrandt-Velazquez-tentoonstelling in het Rijksmuseum had ik een gesprekje over de kwestie: Was Rembrandt (1606-1669) gedoopt?

Afgelopen zondag hebben we hier in mijn familiekring -we hebben veel novemberjarigen- een feestje gevierd in ons nieuwe ’tuinhuis’.

Binnenkort hoop ik weer aanwezig te zijn bij de reünie in besloten kring die een aantal van mijn vroegere klasgenoten elk jaar tweemaal houdt bij een van de deelnemers thuis.

Op het parochiefeest van Onderdijk mocht ik afgelopen zondag een overweging houden tijdens de feestelijke viering in de kerk.

Afgelopen woensdag ging ik met onze Hebreeuwsgroep een dag naar Dordrecht. Een van ons -de meest deskundige- was onlangs daarheen verhuisd en wilde ons nog een keer terwille zijn.

Mijn Rotterdamse zus kreeg van haar dochter en schoonzoon een korte vakantie in Limburg aangeboden en ik mocht mee!

Gisteren sprak ik een naamgenoot die me vroeg hoveel groepscontact ik nog had. We hadden het over ouder worden en of je je dan eenzamer gaat voelen.

In Trouw van 10 augustus stond een advies van hovenier Jan dat bij mij in de tuin van toepassing is. Plant nooit twee boompjes van hetzelfde soort in elkaars nabijheid zonder andere eromheen.

Afgelopen vrijdag was ik weer eens aan de beurt om voor te gaan in de oecumenische kerkdienst van het Betsy Perk-centrum in de Hoornse Kersenboogerd.

Zoals ik u vorige maand vertelde, kreeg ik onlangs een reactie op mijn Lauda Sion-vertaling zoals ik die heb opgenomen op deze site in mijn sequensen-scriptie.

Met genoegen lees ik in deze dagen ‘De Bourgondiërs’ van Bart Van Loo (hoort te zijn: Bart van Loo!).

Met bewondering heb ik de verrichtingen gevolgd van Maarten van der Weijden: de elfstedentochtzwemmer.

Met een collega sprak ik over Pinksteren. Hij klaagde dat men tegenwoordig nog nauwelijks iets weet van de betekenis van dit feest ’terwijl het toch de oorsprong van de kerk betekent’.

Onlangs ontmoette ik iemand die bij het vinden van deze site-nieuwsrubriek voor het eerst gestuit was op ‘Hoevinudie?’.

Nota bene op bevrijdingsdag -ik had de vlag uit!-, afgelopen zondag 5 mei 2019, kreeg ik het bericht van het overlijden van een van mijn dierbaarste vriendinnen.